jest to kontynuacja ze strony o MySQL.
Uwaga: domyślnie wielkość znaków w polach tekstowych jest ignorowana. Jedynie typ char (lub varchar) z dopisanym parametrem binary umożliwia wprowadzanie do bazy danych wpisów binarnych, uwzględniających wielkość liter.
TYP
|
ZAKRES WARTOŚCI
|
| char |
Jeden pojedyńczy znak jak char(1) |
char(M)
tylko w typie char
(oraz varchar) można
narzucić kodowanie
Patrz na dodatkowe
wyjaśnienie pod tabelką |
Ciąg znaków o wartości wpisanej jako M - od 0 do 255 znaków
Uwaga: można narzucić kodowanie wpisując:
binary lub ascii lub unicode
Praktycznie wygląd parametru może być np. taki:
char(27) unicode |
| varchar(M) |
Czym się różni char od varchar wyjaśniłem pod tabelką |
tinyblob
lub
tinytext |
Ciągi znaków o długości max. 255 znaków |
blob
lub
text |
Ciągi znaków o długości do 65538 znaków (64KB) |
mediumblob
lub
mediumtext |
Ciągi znaków o długości do 16777215 znaków |
longblob
lub
longtext |
Ciągi znaków o długości do 4294967295 znaków |
| enum(wartosc1, wartosc2, wartosc3...) |
Pole tekstowe, które może mieć długość znaków zgodną z jedną z kilku wartości. W jednej takiej wartości może być maksymalnie 65535 liter-cyfr-spacji |
| set(wartosc1, wartosc2...) |
Pole tekstowe, które może przyjąć zero lub kilka wartości (zgodnych z listą). W jednej takiej wartości może być maksymalnie 64 liter-cyfr-spacji |
Zarówno char jak i varchar mogą przechować maksymalnie 255 liter-cyfr-spacji. Czym się różnią? Typ char ma standardowo zaplanowaną ilość zarezerwowanych znaków, więc wartość w nawiasie będzie decydowała o ilości zajętego miejsca w bazie danych (bez względu na ilość faktycznie wpisanych liter-cyfr-spacji). Natomiast varchar umie dynamicznie dostosować wielkość zajmowanego miejsca w bazie danych w zależności od ilości wpisanych znaków, a wartość w nawiasie wyznaczy jedynie górną granicę ilości znaków, co może być przydatne do przyspieszenia pracy bazy danych. Niestety, wadą typu varchar jest konieczność dodatkowego wykonywania czynności sprawdzających przez bazę danych (czyli procesor), więc nie należy typu varchar stosować na słabych i mocno obciążonych komputerach.
Jeżeli dany typ znaków ma literkę M (lub D) w nawiasach, to oznacza, że można poszerzyć jego parametry o atrybuty. W praktyce wpis będzie wyglądał np. tak: int(2) bez spacji(!). Oznacza to typ danych int, ale ograniczony do 2 szt. znaków z zakresu charakterystycznego dla int czyli od -2147483648 do 2147483648 (w praktyce zostanie przyjęty wpis np. 38 lub 72, lub -16).
- Litera M określa ilość wyświetlanych znaków (np. cyfr-liter)
- Litera D określa ilość wyświetlanych cyfr po przecinku
Uwaga: Przy deklaracji, po nazwie typu można wpisać dodatkowe opcje np. not null czyli "nigdy puste", auto_increment czyli "autonumeracja". Więcej o opcjach znajdziesz na stronie o MySQL.
Wszelkie prawa nie są zastrzeżone. Kopiowanie, używanie i przerabianie - są jak najbardziej wskazane, ale... na swoją odpowiedzialność.
| 
