Pobierz spakowaną witrynę gorzow-wlkp.pl/linux

Jeżeli pragniesz poznać Linuksa Mandrake (obecnie Mandriva), to... dobrze trafiłeś. Witryna została zauważona przez twórców magazynu KOMPUTER ŚWIAT 5/2004(141) str. 46 poprzez umieszczenie linku oraz magazynu CHIP 4/2004 (str.114) poprzez umieszczenie artykułu opisującego ten serwis internetowy. Jak na hobbystyczną stronę o Linuksie to miłe ;) Acha... na stronie mandrakelinux.pl/informacje podano też link z opisem cytuję "duży zbiór praktycznych informacji o Mandrake" (mam ją w swoim archiwum - klub.chip.pl/twarogal).

Zapraszam do zadawania pytań na FORUM oraz mailem. Chętnie udzielę (bezpłatnie) odpowiedzi. Oficjalne ceny za jedną poradę na stronie MandrakeSoftPL (mam ją w moim archiwum z dnia 2.05.2004) wahają się od 20 do 350 zł.

Są dostępne dwie strony o Linuksie SystemRescueCD: niniejsza oraz o klonowaniu dysków.
 

 
W ramach nauki, pewnego dnia, zaczniesz uszczelnić swojego Linuksa Mandrake/Mandriva, instalując go na wielu partycjach, a te z kolei montując z mniej czy bardziej restrykcyjnymi prawami. Po wyedytowaniu pliku /etc/fstab zmienisz zastane wiersze z domyślnych (defaults) na bezpieczniejsze. Niestety, wystarczy, że zapomnisz o jakiejś spacji, znaczniku itp., a system już nie powstanie podczas restartu. Będziesz musiał wówczas odpalić drugiego Linuksa z flopka lub CD-ROM i z jego pokładu poprawić bład w pliku /etc/fstab. W przypadku braku takich umiejętności zostanie Ci albo reinstalacja systemu, albo niezbyt łatwy update z CD-ROMu. Dlatego zdecydowałem się na utworzenie stron www o Linuksach ratunkowych. Pomogą one uruchomić MAŁEGO Linuksa np. z dyskietki lub CD-ROM i wyedytować trefny plik /etc/fstab z zablokowanego DUŻEGO Linuksa. O podziale dysku na partycje przeczytasz tutaj, a o montowaniu partycji tutaj.

Dla wygody i porządku wprowadzę nazewnictwo: DUŻY i MAŁY Linux. Starego Linuksa (tego na dysku twardym), nazwę Linuksem DUŻYM, a ratunkowego Linuksa odpalonego z dyskietki lub CD nazwę MAŁYM. Jest to niezbędne, gdyż możesz się w pewnym momencie pogubić: czy np. piszę o pliku /etc/fstab z Linuksa np. Mandrake/Mandriva (czyli naprawianego), czy Linuksa ratunkowego.
 

 
Na sąsiedniej stronie szczególnie dokładnie opisałem problem montowania partycji pod zewnętrznym Linuxem dyskietkowym LIAP (polecam w celu wprawki z montowania).
 

 
Jak wypalić płytkę z obrazem iso przeczytasz tutaj.

Od ok. 2002-2003 roku rozpoczęto na dużą skalę popularyzację Linuksów, które bootując z CD-ROM, instalują się w pamięci RAM i nie wymagają do pracy dysku twardego. Umożliwiają odczyt danych z dysku twardego "bez zostawiania śladów". Niestety, posiadają jeden minus: wymagają dużej ilości pamięci RAM. Linux SystemRescueCD zawiera narzędzia dyskowe i sieciowe. Można go uruchamiać z płytki CD lub zainstalować na dysku twardym. Najnowsze wersje (od 2008 r.) można zainstalować na PenDrive.

Dobrze by było, gdyby komputer posiadał kartę sieciową, gdyż (jeżeli jest na hoście w wewnętrznej sieci nadzorowanej przez DHCP) Linux SystemRescueCD sam skonfiguruje sobie połączenie. W przypadku problemów sieciowych polecam zlecenie: net-setup eth0. Przydatne też może być polecenie: ifconfig eth0 192.168.0.7 plus route add default gw 192.168.0.1 (jeżeli łączysz się poprzez kartę sieciową opartą na eth0, masz adres 192.168.0.7, a BRAMA to 192.168.0.1). Więcej o konfiguracji interfejsów sieciowych tutaj. Nawet właściciele ADSL SagemFast800 (Neostrada na USB) mogą ustawić połączenie edytując plik /usr/sbin/eagleconfig (o konfigurowaniu Eagle przeczytasz tutaj).

Na niniejszej stronie opisuję zastosowanie Linuksa SystemRescueCD w ratowaniu i odtwarzaniu danych na komputerze. Zainteresowanych bardziej szczegółowymi informacjami (np. jak zainstalować tego Linuksa na dysku twardym) odsyłam na stronę: www.sysresccd.org/Offline-Manual.

Uwaga: starsze wersje do numeru SystemRescueCd-0.2.5 włącznie (koniec 2003 roku) mają problem z czytnikami CD-ROM firmy LG (podobnie zresztą jak Mandrake 9.2). Wersje od nr SystemRescueCd-0.2.6 są pozbawione tej wady.

Pamiętaj, że nie działa klawisz DELETE, a kasowanie można robić tylko klawiszem BACKSPACE.

 

Spis treści:

 

• Wstępny opis zawartości Linuksa SystemRescueCD.
• Pierwsze uruchomienie Linuksa SystemRescueCD.
• Opcje startowe Linuksa SystemRescueCD.
• Praktyczne zastosowania Linuksa SystemRescueCD.
• Tworzenie obrazu partycji dysku twardego i umieszczenie jej na innej partycji tego samego dysku lub przeniesienie obrazu dysku na odległy serwer ftp.
• Proste kopiowanie danych z padłego dysku twardego na odległy serwer ftp.
• Zabezpieczanie MBR oraz tablicy partycji dysku poprzez wykonanie kopii.
   
• Polecam artykuł o kopiowaniu dysków za pomocą Linuksa SystemRescueCD na kilka jednakowych komputerów. Zamiast na każdym komputerze z osobna instalować system, można sklonować partycje z komputera-wzorca. Przydatne, gdy chcemy wykonać rezerwowy serwer.

Wstępny opis

Linux SystemRescueCD nie zawiera okienek np. KDE, Gnome, więc nie wymaga bardzo dużej ilości pamięci RAM (polecam minimum 256MB). Przeniesiony w całości do kości pamięci (by zwolnić czytnik CD-ROM) zajmuje ponad 100MB, ale potrzebuje jeszcze trochę zasobów na zwykłą pracę. Pamiętaj, że ten Linux nie ma dostępu do partycji montowanej jako /SWAP, więc wszystkie operacje musi wykonywać w pamięci RAM.

Linux SystemRescueCD jako jedyny mi znany (koniec 2005 r.) umie zamontować (za pomocą zlecenia lufsmount) swój katalog, tak by automatycznie współpracował z odległym kontem ftp, smb, ssh.

Z powodu braku okienek oraz ze względu na ilość narzędzi systemowych jest przeznaczony raczej dla zaawansowanych użytkowników, tym bardziej, że nie montuje automatycznie partycji dysków twardych i trzeba umieć zrobić to ręcznie. Powinien być poznany przez każdego administratora zarówno sieci windowsowych, jak i linuksowych. Należy pamiętać, że jest to narzędzie bezpłatne oraz legalne, a więc posiadające niepodważalne zalety w oczach szefa ;)

W kwietniu 2004 najnowsza była wersja systemrescuecd-x86-0.2.12 i ją tutaj opisuję. Nie ma to jednak większego znaczenia, gdyż nowsze wersje nie różnią się (w obsłudze) zbytno od poprzednich. Po zassaniu ze strony domowej projektu: www.sysresccd.org aktualnej wersji pliku ISO (ok. 100MB) należy wypalić płytkę CD. Oto co zawiera:

Wkładamy płytkę CD z naszym Linuksem SystemRescueCd i restartujemy komputer. Bootowanie w BIOSie oczywiście mamy ustawione na czytnik CD-ROM. Coś zaszumi w komputerze i na ekranie monitora pojawia się menu wyboru opcji startowych. Na razie omijamy je i od razu wciskamy klawisz ENTER. W Keymap selection: wpisujemy liczbę 28 (symbol klawiatury polskiej). Uwaga trzeba uaktywnić NumLock. Po zatwierdzeniu ENTERem jesteśmy zalogowani od razu pod rootem i mamy system gotowy do pracy. Bez żadnych dodatkowych czynności, nasz instalator automatycznie skonfigurował połączenie z Internetem (z klienta w domowej sieci pracującej pod DHCP). Dzięki temu mogłem w razie problemów wpisać zlecenie lynx gorzow-wlkp.pl/linux , by odczytać notatki z mojej strony ;) . Acha, nie działa klawisz DELETE, a kasowanie wykonujemy klawiszem BACKSPACE.

Na początku pracy wpisz zlecenie run i wciśnij klawisz TAB. Zobaczysz listę poleceń uruchamiających programy. To samo polecam zrobić ze zleceniem net.

Jeżeli podczas ładowania Linuksa, na ekranie widzisz niepokojąco dużo komunikatów o błędach (errorach), to spokojnie restartuj system zleceniem reboot

WAŻNA UWAGA DO ZAPAMIĘTANIA!!! Nie wolno montować niczego w katalogu /mnt (bo zawiesisz system). W razie potrzeby wykonaj katalog o nazwie np. jakasnazwa (zleceniem mkdir /mnt/jakasnazwa) i w nim montuj partycje dysku twardego, drugiego CD-ROM itp.

 

---

 

Opcje startowe

Włączamy komputer i bootujemy z płytki CD zawierającej naszego SystemRescueCd. Pojawią się trzy menu wyboru uaktywniane klawiszami: F2 (czyli GENERAL HELP), F3 (czyli KERNEL OPTIONS), F4 (czyli AUTORUN HELP). Menu F2 ma trzy polecane przeze mnie opcje startowe: freedos , dban oraz ranish , menu F3 ma cdcache, menu F4 nie ma przydatnych funkcji. W przypadku problemów z ładowaniem Linuksa wypróbuj opcję acpi=off (ACPI - mechanizm zarządzania energią).

Uważam, że poznałeś opcje startowe systemu i chcesz wykorzystać Linuksa SystemRescueCD w praktyce. Niestety nie ma tutaj miejsca na opis "krok po kroku", więc przyjąłem, że umiesz uruchamiać programy, znasz edytorki, wiesz na czym polega montowanie. O tych wszystkich sprawach pisałem na sąsiednich stronach, więc jeżeli nie czujesz się na siłach, to pierw przeczytaj ZARZĄDZANIE, SKŁADNIĘ POLECEŃ itd.

Oto najprostsze zastosowania naszego Linuksa, który powinien mieć automatycznie skonfigurowane połączenie z siecią (i ew. z Internetem):

Po podłączeniu i zamontowaniu dysku możliwości rosną w znaczący sposób ;) Możemy wówczas:

Dla nowicjuszy linuksowych polecam przeczytanie poniższej instrukcji, choćby ze względu na wprawkę w montowaniu partycji ;) Podzieliłem ją na trzy główne części:

Jak widać dwa pierwsze punkty wymagają zwykłej wiedzy linuksowej i opisałem je dla nowicjuszy.

Uruchomienie Linuksa SystemRescueCD powinno przebiegać bezawaryjnie. W przypadku problemów polecam zlecenie reboot (ciekawe, ale po restarcie system ładował się u mnie już bez komunikatów o błędach) lub eksperymenty z opcjami startowymi (uruchamianymi klawiszem F3, F4). Przyjmuję, że system uruchomiłeś w domyślnych parametrach i sieć chodzi. W razie czego polecam zlecenie: net-setup eth0 lub ifconfig , ewentualnie edycję pliku /usr/sbin/eagleconfig (dotyczy właścicieli ADSL SagemFast800). Prostą instrukcję konfiguracji Neostrady umieściłem na sąsiedniej stronie.

Polecam przeczytać dwie sąsiednie strony: o podziale dysku oraz o montowaniu. Na dysku mam zainstalowanego Linuksa Mandrake i będę go nazywał Linuksem "dużym" lub "stacjonarnym". Linuksa SystemRescueCD będę nazywał "małym" lub "wirtualnym". Taki podział jest ważny, gdyż czasami będę mówił o pliku /etc/fstab z Linuksa "dużego", a czasami o pliku /etc/fstab z Linuksa "małego". Opis programu mc umieściłem na sąsiedniej stronie.

Zanim zaczniesz grzebać w dysku twardym, musisz koniecznie dowiedzieć się, jaki system plików jest na jego partycjach (i jak powinny być montowane te partycje). Teoretycznie najlepiej by było, gdyby "duży" Linux był na chodzie. Wówczas wystarczy uruchomić komputer i po zalogowaniu skopiować plik /etc/fstab na dyskietkę oraz wydrukować. Niestety, często kopiowanie danych wykonujemy w ramach operacji ratunkowej, gdy "stacjonarny" system na dysku padł. Wówczas trzeba będzie odpalić LinuxRescueCD ze startową opcją ranish by zobaczyć jaki jest na dysku twardym system plików. Acha... tak dla przypomnienia: Linux używa ext2, ext3 oraz ReiserFS, natomiast Windows FAT32, NTFS, stary Win95 oraz DOS potrzebuje FAT16.

Należy ustalić jakie partycje powinniśmy "zarchiwizować" tworząc obraz dysku. Nie ma prostej odpowiedzi. W przypadku instalacji Linuksa na dwóch partycjach (/ oraz /SWAP) wystarczy zarchiwizować tę montowaną jako /. Gdy mamy więcej partycji robi się problem. Przyjmijmy, że bezpieczne minimum to archiwizacja partycji montowanych jako: / , /usr , /var, gdyż tam system umieszcza kluczowe dane. Nie ma sensu robić obrazu partycji montowanej jako /home, /tmp, /SWAP.

Po odpaleniu LinuxRescueCD warto wylistować dla zabawy zawartość katalogu /dev (jest to oczywiście zawartość katalogu /dev "małego" Linuksa ratunkowego). Jak można zauważyć, Linux SystemRescueCD jest przygotowany do montowania dyskietek w wielu różnych pojemnościach: 360KB, 720KB, 1440KB, 1722KB. Ale nie tylko flopka można stamtąd montować... Czas na odrobinę teorii o oznaczaniu dysków twardych i poszczególnych partycji.

Mamy możliwość podłączenia 4 dysków twardych hda? , hdb? , hdc? , hdd?. Więcej o linuksowym nazewnictwie partycji przeczytasz na sąsiedniej stronie.

Aby w "małym" Linuksie zamontować partycje "dużego" Linuksa - musisz dowiedzieć się jak były montowane w "dużym" Linuksie. Te dane są w pliku /etc/fstab "dużego" Linuksa. Jeżeli nie zastosowałeś specjalnych zabiegów, to zawartość katalogu /etc z "dużego" Linuksa będzie najprawdopodobniej na partycji hda1 (czyli pierwszej partycji dysku twardego PRIMARY MASTER). Za chwilę skorzystasz z tych ustaleń.

Wejdź do katalogu: /dev/ide/host0/bus0/target0/lun0/ , a zobaczysz jakie partycje Linux SystemRescueCD rozpoznał na dysku twardym. Interesują nas numerki o nazwie part, a więc part1, part2 (czyli po kolei partycje dysku).

 

 

Wskaż "małemu" Linuksowi miejsce, gdzie ma zamontować pierwszą partycję dysku twardego. Utwórz katalog np. /partycja1 (zlecenia cd / oraz mkdir partycja1).

 

 

Aby móc zamontować wybraną partycję, uzupełnij zawartość pliku /etc/fstab "małego" Linuksa (zlecenie mcedit /etc/fstab) dopisując nowy wiersz:
/dev/hda1  /partycja1  ext2  defaults  0 0

Oczywiście na Twoim dysku może być inny system plików (ext2, ext3 lub windowsowe fat32, ntfs). Musisz to wiedzieć przed zamontowaniem. Przypominam, że Linux SystemRescueCD odpalony z opcją ranish pozwala zobaczyć aktualne systemy plików partycji dysku twardego.

 

 

Zamontuj partycję zleceniem mount /dev/hda1 lub mount /partycja1 . Przeglądając zawartość katalogu /partycja1 znajdź plik /etc/fstab z "dużego" Linuksa. Zapisz sobie całą jego treść na karteczce. Jeżeli jesteś dobrym linuksowcem, to skopiuj go na dyskietkę i wydrukuj na sąsiednim komputerze ;) Uwaga: program mc nie zawsze chce się uruchomić pod SystemRescueCD, więc pamiętaj, że wpisy do pliku /etc/fstab można wykonać np. zwykłym zleceniem echo:
echo /dev/hda1 partycja1 ext3 defaults 1 1>>/etc/fstab

Powyższe zlecenia korzystają z wpisów w pliku /etc/fstab. Tak wygląda zlecenie montowania, bez korzystania z wpisów /etc/fstab:
mount -t ext2 -o defaults /dev/hda1 /mnt/nazwakatalogu
opcja -t narzuca typ systemu plików (tu ext2)
opcja -o (mała litera o) narzuca parametry montowania (tu defaults) z pominięciem pliku /etc/fstab

 

Wykonanie obrazu partycji/dysku

Masz w "małym" Linuksie zamontowaną pierwszą partycję dysku twardego. Będziesz ją archiwizował poprzez wykonanie obrazu dysku. Plik obrazu dysku domyślnie zostanie umieszczony w katalogu /root "małego" Linuksa, więc... jak się już domyślasz wymagać to będzie dużej ilości pamięci RAM. Musisz wię podjąć decyzję gdzie umieścisz (przynajmniej na razie) plik z obrazem dysku. Przyjmuję, że partycja montowana w "dużym" Linuksie jako /home ma dużo wolnego miejsca, za to pamięci RAM masz bardzo mało. Umieścisz więc archiwum na dysku (przynajmniej na razie). W pliku /etc/fstab ("dużego" Linuksa) możesz przeczytać jaki numerek został przydzielony partycji z dużą ilością miejsca (montowanej jako /home):
/dev/hda7 /home ext2 defaults 1 2
Oczywiście numerek partycji to liczba 7, a system plików to ext2 (u Ciebie może być np. ext3). Mając wspomniane dane możesz szykować się do montowania partycji nr 7.

Utwórz katalog /partycja7 (zleceniami cd / oraz mkdir partycja7). Następnie za pomocą zlecenia mcedit /etc/fstab uzupełnij /etc/fstab "małego" Linuksa o dodatkowy wiersz:
/dev/hda7 /partycja7 ext2 defaults 0 0
Oczywiście u Ciebie może być inny system plików np. ext3. Zamontuj katalog /partycja7 zleceniem mount /dev/hda7 lub mount /partycja7 . W nim umieścisz obraz dysku.

 

 

Wpisz zlecenie partimage . Pojawi się panel podobny do poniższego. Obrazek skopiowałem z domowej strony projektu http://www.sysresccd.org/ dlatego mogą pojawić się małe różnice, szczególnie w opisach partycji.

 

 

W moim przypadku pojawiły się nieco inne wpisy:

Opcja Partition to save/restore zawiera ścieżki do partycji. Mnie interesuje partycja nr 1, bo z niej będę robił obraz dysku. Wybrałem więc:
/dev/ide/host0/bus0/target0/lun0/part1
Zwróć uwagę na cyferkę 1 symbolizującą numer partycji. Zostawiłem podświetloną belkę na tym wierszu i wcisnąłem TABULATOR (w celach edukacyjnych wciśnij klawisz kierunkowy DÓŁ-GÓRA). Bądź uważny, nie wolno Ci przez gapiostwo zostawić belki na innym wierszu, bo albo zrobisz obraz z nie tej partycji, albo odtworzysz obraz nie na tej partycji co chciałeś. Oczywiście w przyszłości, podczas odtwarzania obrazu dysku podświetlisz tę samą partycję.

Image file to create/restore to miejsce do wpisywania nazwy pliku obrazu dysku (create - tworzenie, restore - odtworzenie). Jeżeli nie podasz ścieżki dostępu, to obraz dysku umieści się w pamięci RAM, w katalogu /root . Oczywiście ja zaplanowałem umieszczenie kopii na partycji nr 7, zamontowanej w katalogu /partycja7 . Ostatecznie wpis wyglądał więc następująco:
/partycja7/obrazdysku1
Uwaga: podczas odtworzenia obrazu dysku trzeba uwzględnić, że program samoczynnie dodaje rozszerzenie .000 (trzy zera), więc ostatecznie nazwa rzeczywista pliku obrazdysku1 zmieni się na obrazdysku1.000 . Na razie wpisz nazwę bez rozszerzenia, czyli /partycja7/obrazdysku1 , a podczas odtworzenia wpisz ścieżkę /partycja7/obrazdysku1.000

Action to be done: czyli co program ma zrobić: save (tworzenie obrazu dysku) lub restore (odtworzenie obrazu dysku). Na razie wybrałem save i wcisnąłem klawisz F5 (czyli next).

 

 

Na drugim panelu nic nie zmieniałem. Wcisnąłem klawisz F5. Tak dla wyjaśnienia: Opcja Image split mode pozwala podzielić obraz dysku na części o określonej wielkości KB (Into files whose size...).

Może się zdarzyć, że program wywali komunikat o błędach na dysku twardym. Wówczas sprawdź poszczególne partycje zleceniem: e2fsck -v /dev/hda1 (przykładowe hda1 to partycja pierwsza dysku pierwszego).

 

 

Program Partition Image zrobił obraz dysku. Trzeba go teraz wysłać na serwer ftp. To już bajka dla administratorów linuksowych ;) . Uruchamiamy program mc (lub innego klienta ftp). W programie mc wciskamy klawisz F9 i klawiszami kierunkowymi wybieramy panel LEWY. Pojawi się menu LEWY, a tam opcja uaktywnienia klienta ftp. Wpisujemy w niej login@adresserweraftp i mając połączenie możemy przerzucać pliki. Pamiętaj o szyfrowanym sftp.

Jest też inna metoda: po utworzeniu katalogu /mnt/ftp należy zamontować go zleceniem:
lufsmount ftpfs://login:haslo@IPkomputeraftp/katalog /mnt/ftp
i do katalogu /mnt/ftp kopiować pliki. Uwaga zlecenie lufs wymaga szczególnej konfiguracji Kernela, bibliotek oraz systemów plików. Domyślnie nie na każdym Linuksie (jak na razie) jest dostępne. Na Linuksie SystemRescueCD jest.

Oczywiście można też wysłać pliki na windowsowy, udostępniony w Microsoft Network katalog. Utwórz w swoim Linuksie SystemRescueCD katalog np. /mnt/win1 (zleceniem mkdir /mnt/win1), a następnie wydaj zlecenie montowania:
mount -t smbfs -o lfs //IPkomputera/katalog /mnt/win1
i do katalogu win1 kopiuj pliki.

Mając zamontowany katalog /mnt/win1 (lub /mnt/ftp) możesz od razu tworzyć obraz dysku w tym katalogu. Będziesz miał automatycznie przerzucane dane na odległe konto ftp, smb. itd.

 

 

Odtworzenie obrazów dysku na moim komputerze PII 400 z Linuksem Mandrake 9.2 zajęło ok. 35 minut. Musiałem odtworzyć 3 partycje (montowane jako / , /usr , /var) gdyż miałem awarię systemu, a nie chciało mi się go na nowo instalować, konfigurować, uaktualniać itd. Oczywiście obrazy dysku zrobiłem sobie, gdy wszystko ładnie chodziło ;)

Jeżeli odtworzony system operacyjny będzie miał nieaktualne hasła, to w razie problemów zapraszam tutaj.

 

 

 

 

Proste kopiowanie danych

Czasami potrzebujemy w ramach archiwizacji skopiować dane z padłego dysku na inny rezerwowy lub (co wygodniejsze) na odległy komputer w zakładowej sieci z serwerem ftp na pokładzie (serwerów ftp na Windows jest wiele, zaś na Linuksa polecam ProFTPd). Pamiętaj o szyfrowanym sftp.

Wykonamy podobne czynności jak podczas wyżej opisanego archiwizowania obrazu partycji

1. Uruchamiamy Linuksa SystemRescueCD na komputerze z którego chcemy archiwizować dane. Dla ułatwienia będziemy go nazywać "małym" Linuksem, a dane do archiwizowania będą pochodziły z Windows lub "dużego" Linuksa (umieszczonego na dysku twardym).
2. Montujemy partycję na której są umieszczone interesujące nas dane, czyli tworzymy w "małym" Linuksie katalog /partycja1 i uzupełniamy plik /etc/fstab o nowy wiersz:
   /dev/hda1 /partycja1 ext2 defaults 1 1
   Oczywiście na Twoim dysku może być inny system plików (ext2, ext3 lub windowsowe fat32, ntfs). Uwaga: w przypadku ratowania danych linuksowych dobrze jest podglądnąć w pliku /etc/fstab "dużego" Linuksa jak powinny być montowane jego partycje. Zagadnienie opisałem szerzej w pierwszej części tej strony.
3. Mając rozeznanie jak wygląda podział dysku na partycje tworzymy następne katalogi /partycja2, /partycja3, /partycja4 itd. oraz wypełniamy plik /etc/fstab "małego" Linuksa kolejnymi wierszami umożliwiającymi montowanie.
4. Po zamontowaniu wszystkich partycji w osobnych katalogach /partycja? czas na klienta ftp. W programie mc wciskamy klawisz F9 i klawiszami kierunkowymi wybieramy panel LEWY. Pojawi się menu LEWY, a tam opcja uaktywnienia klienta ftp. Wpisujemy w niej user@adresserweraftp i mając połączenie przerzucamy pliki. Pamiętaj o szyfrowanym sftp.

 

 

 

 

Zabezpieczanie MBR oraz tablicy partycji dysku

MBR (Master Boot Record) jest to obszar pierwszych 512 bajtów dysku twardego zawierający bardzo ważne informacje startowe dysku. Wykonałem osobną stronę opisującą zagadnienia bootloadera Windows oraz Linuksa i naprawdę gorąco zachęcam do lektury.

Gdy masz wzorcową zawartość MBR i chcesz ją na wszelki wypadek zabezpieczyć poprzez skopiowanie obrazu dysku (pierwszych 512 bajtów), uruchom jako root pod zwykłym "stacjonarnym" Linuksem zlecenie dd:

• cd /root
• mkdir partition-backup
• cd partition-backup
• dd if=/dev/hda of=backup-hda.mbr count=1 bs=512

Mam nadzieję, że rozumiesz powyższe, jednak dla nowicjuszy wyjaśnię: będąc w katalogu /root/partition-backup utworzono kopię MBR dysku twardego pod nazwą backup-hda.mbr . Uwaga: jeżeli zlecenie dd uruchomiłeś z Linuksa stacjonarnego, to katalog /root jest umieszczony na dysku twardym i po restarcie archiwum nie zniknie, ale jeżeli zlecenie dd wydałeś z pozycji Linuksa SystemRescueCD, to pamiętaj, że jego katalog /root jest umieszczony w kościach pamięci RAM i koniecznym jest przenieść katalog (z zawartością) /root/partition-backup na dysk twardy lub flopka. Oczywiście można od razu wrzucić MBR na flopka. Wówczas zlecenie będzie miało postać:
dd if=/dev/hda of=/dev/fd0 bs=512
Z takiej dyskietki można awaryjnie bootować komputer z uszkodzonym MBR.

Teraz skorzystasz z umieszczonego w SystemRescueCD narzędzia sfdisk, aby zabezpieczyć informacje o tablicy partycji. Odpalenie Linuksa SystemRescueCD to prościzna. Następnie wykonaj:

• sfdisk -d /dev/hda> /root/backup-hda.sf

Skopiuj pliki: /root/partition-backup/backup-hda.mbr oraz /root/backup-hda.sf gdzieś poza dysk twardy (np. na flopka) z tej prostej przyczyny, że jak dojdzie do awarii, to możesz mieć kłopoty z dostaniem się do tego archiwum ;)

 

Jak odtworzyć zawartość archiwów? To proste choć niebezpieczne zadanie. Bądź uważny. Wykonasz dwa kroki: pierw odtwórz MBR (Master Boot Record) zleceniem:

• dd if=backup-hda.mbr of=/dev/hda

Następnie odtwórz tablicę partycji zleceniem:

• sfdisk /dev/hda < backup-hda.sf

Oczywiście pliki backup-hda.mbr oraz backup-hda.sf są umieszczone poza dyskiem, stąd podczas wykonania zleceń musisz (jako root) być w katalogu z tym plikiem np. na flopku (dyskietce). Na koniec restartuj komputer.

 

 

Podobny kombajn zawierający wiele narzędzi dyskowych, ale pod Windows to program PARAGON HARD DISK MANAGER. Linuksową wersję opisałem na sąsiedniej stronie. Windowsowa wersja zawiera następujące moduły:

• BootManager - pozwala w chwili uruchomienia komputera wybrać system do załadowania
• PartitionExplorer - umożliwia dostęp do partycji (także nieobsługiwanych przez Windows)
• ext2FS Anywhere - udostępnia linuksowe partycje ext2 dla Windows
• Partition Manager - tworzenie partycji. Umie zamienić NTFS na FAT32 itp.
• Drive Backup - tworzenie obrazu dysku
• Image Mounter - umożliwia podgląd plików umieszczonych w kopii utworzonej przez moduł Drive Backup
• Encrypted Mounter - szyfrowanie danych
• Disk Wiper - kasowanie danych na dysku bez możliwości ich odzyskania

Program ładnie opisano w KOMPUTER ŚWIAT EXPERT 2/2004. Załączono w nim pełną wersję programu nr 5.6 (plus dwa inne dosowe). Program instaluje się bez problemów. Nie ma z nim sławnych w EXPERCIE problemów z rejestracją uniemożliwiającą używanie.

Inny program DRIVE IMAGE 5.01 w pełnej, legalnej, windowsowej wersji jest na płytce CD dołaczonej do czasopisma KOMPUTER-ŚWIAT EXPERT 4/2003. Idealny dla Win9x lub WinXP pod FAT32.

Darmowy, legalny, windowsowy (Win2000, WinXP) program DrvImagerXP_2.2 umie zrobić obraz dysku partycji FAT lub NTFS. Został załączony do płytki CD w czasopiśmie CHIP 1/2005.

 

Uwaga: z powodu namnożenia się różnych złodziejskich witryn www, które kopiują moje strony i umieszczają je u siebie wraz z komercyjnymi reklamami (na których zarabiają) informuję, że wszelkie prawa są zastrzeżone.

Uwaga. Aby uniknąć zasysania całej witryny gorzow-wlkp.pl/linux za pomocą programów typu TeleportPro, WebCopier itd. informuję, że udostępniłem spakowaną wersję (w formacie RAR).